Pesach

Op maandag 25 maart vieren we met ons gezin Pesach (letterlijk betekend dit 'overslaan'), het eerste feest van de 3 voorjaarsfeesten en daarmee ook het eerste feest uit Gods jaarlijkse feestcyclus. Het volk van Israel vierde Pesach, voordat God Zijn feesten aan het volk in bewaring gaf. Je zal verbaasd zijn over hoe Gods verlossingsplan in dit feest naar voren komt. 

We lezen over de eerste Pesach viering in Exodus 12. Wat is er aan de hand? Het volk van Israel staat op het punt uit de slavernij in Egypte gevoerd te worden door God en door de hand van Mozes. De Farao wil hen niet laten gaan, en dan zal de tiende plaag voltrokken worden: het doden van alle eerstgeborenen. Vreselijk. Om Zijn volk te beschermen geeft God hen een opdracht. Elk gezin moet een gaaf, eenjarig schaap slachten. Het bloed van het lam (!), moeten ze smeren aan de deurposten van hun huizen. Dal zal de verschrikking van de dood hun huis voorbijgaan, overslaan. Het bloed van het lam redt hen van de dood.... is dat niet prachtig?! Meteen daarop aansluitend vertrekt het volk Israel uit Egypte, bevrijdt van de slavernij. Het gaat niet zonder slag of stoot, maar ze zijn VRIJ! Wat een wonder. 

Weet je wat ik nu zo mooi vind? Laten we gaan naar Lukas 22. ''De dag der ongezuurde broden kwam, waarop het Pascha moest geslacht worden. 8 En Hij zond Petrus en Johannes uit, zeggende: Gaat heen, maakt het Pascha voor ons gereed, opdat wij het kunnen eten. 9 En zij zeiden tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij het gereed maken? 10 Hij zeide tot hen: Zie, wanneer gij de stad inkomt, zal u een man tegenkomen, die een kruik water draagt. Volgt Hem in het huis, dat hij binnengaat, 11 en zegt dan tot de heer van dat huis: De Meester zegt u: Waar is het vertrek, waar Ik met mijn discipelen het Pascha kan eten? 12 En hij zal u een grote bovenzaal wijzen, van alles voorzien: maakt het daar gereed. 13 En zij gingen heen en vonden het zoals Hij hun gezegd had, en zij maakten het Pascha gereed.''

Wat zou dan zijn, ''het Pascha gereed maken''? Veel mensen dat Jezus bezig was om een nieuwe instelling te maken, namelijk van ''het laatste avondmaal''. Maar er is iets anders aan de hand, laten we kijken naar wat het jodendom hiermee aanvangt. Er is met Pesach een speciale maaltijd. Als we gaan kijken naar de joodse tradities bij dit feest komen we uit bij ''de sedermaaltijd''. Dit is een liturgische maaltijd waarbij allerlei eetbare zaken op de sederschotel liggen. Met deze symbolen, verhalen, en het drinken van 4 glazen wijn gedenken de joden de verlossing en bevrijding van het volk Israel uit Egypte. Ze gebruiken hierbij een haggada, wat eigenlijk ''orde van dienst betekend''. Het is een echte maaltijd om met je gezin te vieren, de kinderen spelen een rol in de haggada en er word gezongen, gegeten en gedronken. Op de wijze zoals beschreven in Exodus 12, dus haastig en met de ellebogen op tafel. 

Als we teruggaan naar Lukas, kunnen we met zekerheid vaststellen dat Jezus de sedermaaltijd ging vieren met Zijn discipelen. Ze moesten een lam regelen, er worden meerdere glazen wijn gedronken, het was de avond van Pesach en het perfecte Pesachlam was klaar om geslacht te worden. Jezus vierde deze maaltijd in de avond voor de avond dat het lam geslacht werd, tijdens de avondschemering. 


Tijdens de sedermaaltijd worden er vier bekers wijn of druivensap gedronken.
1e beker: Uitleiding uit Egypte.
2e beker  Redding van de slavernij.
3e beker: Verlossing van de zonden
4e beker: Aanneming van Zijn volk tot zonen en dochters.

De vierde beker drinkt Hij niet! Lukas 22: 18 Want ik zeg jullie: vanaf nu zal ik niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot het koninkrijk van God gekomen is. Jezus zal de laatste beker drinken met Zijn volk op de bruiloft van het lam (Jesaja 25:6 en Psalm 23:5).

In de avond van het vieren van de Sedermaaltijd is Jezus verraden, beschimpt en mishandeld. 


Eigenlijk volgt meteen op het vieren van Pesach, in de avondschemering, het Ongezuurde brodenfeest. Daar wil ik de volgende keer op in gaan.

Waarom? Daarom!

Al sinds ik een meisje ben, droom ik van het moederschap. En in die droom was ik altijd thuis bij mijn vele kinderen (in geweldig voorbeeld naar mijn moeder natuurlijk). Ik had op zijn minst 4 kinderen, had energie voor tien, was het stralend middelpunt van mijn wereld. Inmiddels zijn we zo'n 20 jaar verder, en is mijn droom werkelijkheid geworden. Niet helemaal, als ik kijk naar het kinderaantal en het energieniveau, maar verder ''leef ik mijn droom''. Toen de kinderen allebei thuis waren leek het dan ook heel normaal dat ik thuis was, bij hen. 

Nu de kinderen allebei op school zitten lijkt dit ineens iets minder normaal. Al sinds ruim een jaar vragen mensen mij: ''En, wat ga je doen als de kinderen naar school zijn?'' Hierdoor rees bij mij het idee, als de kinderen allebei op school zitten ga ik iets anders doen! Ik ga werken of misschien wel studeren, of allebei! Maandenlang heb ik erover getobd, ik maakte mijn man helemaal gek :). Het ene moment zag ik het helemaal voor mij: ik had een bloeiende carrière en mijn leven was geweldig. Het volgende moment dacht ik: ik wil niet werken, ik wil thuis zijn bij de kinderen en leek dat mij het ideaal. Dan zag ik weer een leuke studie, welke ik bij nader inzien toch niet zou kunnen doen.... erg onrustig van binnen kan ik je vertellen.

Al voordat deze periode aanbrak, kreeg ik in 2011 van iemand de tip om mijn 'levensdromen' eens op papier te zetten. Wat zou ik bereikt willen hebben als ik stierf, waar zou ik mijn tijd aan willen geven? Wat zou God voor mij willen? Op dat papier, waar ik nog vaak op kijk, staan fantastische dingen. Ik wil invloed hebben op levens van individuen; kinderen, volwassenen het maakt niks uit. Ik wil vrouwen bemoedigen in het rol als moeder, ik wil meewerken aan gezonde gezinnen. Ik wil een positief voorbeeld zijn voor anderen door ''echt' te zijn. Toen ik erachter probeerde te komen waarom ik zou gaan werken, kwam ik tot de conclusie dat die redenen niet aansloten bij mijn levensdromen. Wat meer geld te besteden hebben, mijzelf intellectueel ontwikkelen, iets voor mijzelf hebben; allemaal dingen die ik (gezien mijn levensdromen) eigenlijk helemaal niet wilde voor mijn leven. 

Nu zul je misschien zeggen, dat is makkelijk gezegd: jouw man verdiend genoeg om goed van te leven. En dat klopt, dat doet hij ook (kanjer!). Maar wij leven geen luxe leven, er is een prijs die we betalen omdat ik niet werk. Anderzijds is er ook een prijs die mensen die wel werken zullen betalen. Maar zolang we te eten hebben, een dak boven ons hoofd en de vreugde des Heren in ons hart is het goed. Ik wil andermans keuzes in het leven niet veroordelen, dat zeker niet. Wel wil ik mijn geluid laten horen, laten weten dat het zo ook kan. 

Ik ben er dus trots op jullie te melden dat ik heb besloten geen betaalde baan buitenshuis te nemen! Ik wil van grote invloed zijn in het leven mijn kinderen en in het leven van kinderen om ons heen, gewoon omdat ik er de tijd voor heb. Ik wil gezonde gezinnen bouwen en moeders bemoedigen door het vrijwilligerswerk wat ik o.a. bij Humanitas mag gaan doen. En ik hoop dat die mooie dromen, als ik gestorven ben, uitgekomen mogen zijn. En dat ik Zijn droom voor mijn leven uitgeleefd mag hebben! 

Als een kind....

Als een kind opgroeit met kritiek, leert het veroordelen;

als een kind opgroeit met vijandschap, leert het vechten;

als een kind belachelijk gemaakt wordt, leert het verlegen zijn.

Als een kind opgroeit met verdraagzaamheid, leert het geduldig zijn;

als een kind opgroeit met aanmoedigingen, leert het zelfvertrouwen;

als een kind geprezen wordt, leert het waardereren;

als een kind veilig opgroeit, leert het vertrouwen hebben.

Als een kind eerlijk word behandeld, leert het rechtvaardig zijn;

als een kind goedkeuring krijgt, leert het zichzelf aardig te vinden;

als een kind acceptatie en liefde ervaart, leert het liefde in de wereld te brengen.

(c) auteur onbekend. 

Kinderen en gehoorzamen

Laatst las ik in een onderzoek dat ouders de deugd ''gehoorzaamheid'' niet zo belangrijk vinden voor hun kind(eren). Ik vond dat zacht gezegd erg verbazingwekkend. Nu heb ik mij al wel vaker gerealiseerd dat wij (ik en manlief) als ouders niet echt doorsnee zijn, maar dat we vaak andere keuzes maken en andere dingen belangrijker vinden dan andere ouders. Het zal je dan ook niet verbazen dat wij in onze opvoeding gehoorzaamheid een van de belangrijkste deugden vinden!

 Als een baby geboren word stemt hij niet in als de ouders hem vragen te gehoorzamen. Dat kan hij niet. Maar wij als ouders kunnen hen vormen en voorleven wat wij van hen verwachtten. Consequent zijn is niet voor niets belangrijk in de opvoeding! Doen wat je zegt, en zeggen wat je doet! Als we van onze kinderen eerlijkheid verwachten, zullen we zelf ook eerlijk moeten zijn. Als we van onze kinderen matigheid verwachten, kunnen we niet voor hun neus een hele zak chips leeg eten. Als we gehoorzaamheid verwachtten, zullen we gehoorzaamheid moeten voorleven. Dus ons te houden aan de geboden snelheid op de snelwegen, als vrouw je man te eren en bijvoorbeeld het leiderschap in de gemeente te ''eren'' geven we al een beetje het goede voorbeeld.

Is het dan allemaal mijn verantwoordelijkheid zal je denken? In de pedagogiek word vaak gesproken over het nature/nurture debat. Zijn zaken aangeboren of aangeleerd? De uitkomst van dit debat is vaak dat het beiden is. Hoe kunnen we invloed hebben op het innerlijke wezen van onze kinderen? In elk geval kunnen we voor onze kinderen bidden, en ze zegenen met positieve woorden van God. Als ze klein zijn is het bidden, als ze groter worden zal het misschien wel strijden worden. 

Het eigen moreel besef van kinderen word rond hun 7e levensjaar gevormd. Dat betekend dat wij als ouders op zijn minste 7 jaar de tijd hebben om in dit vormingsproces een grote rol te spelen. In die 7 jaar geven we zelf het goede voorbeeld, we bidden voor onze kinderen en vormen hun besef naar het moreel wat God ons in Zijn woord leert. Ze leren God te willen gehoorzamen. Soms is dat moeilijk, omdat dit betekend in deze wereld dat wij onze kinderen zaken ontzeggen. En natuurlijk gaat dit proces niet zonder slag of stoot, en zijn er momenten dat het minder goed gaat. Er is altijd weer een weg naar vergeving mogelijk naar ons als ouders en naar God de Vader. Gelukkig maar! 

Ook ik als ouder zit zelf in dat proces om te leren God te gehoorzamen, dus laten we vergevingsgezind zijn voor onze kinderen! Betekend gehoorzaamheid dan dat je ongelukkig bent? God gehoorzamen maakt niet op korte termijn gelukkig. Maar op lange termijn geeft het je kinderen een vreugdevol, gefundeerd leven waarin zij Gods diepe vreugde en vrede mogen ervaren wat elk verstand te boven gaat!

''Vader, dank U wel dat U onze kinderen in Uw hand houdt. Ik wil een biddende moeder zijn, die voor haar kinderen strijd. Wilt U dat verlangen in mijn hart versterken en laten groeien. In Jezus' naam, amen.''

Gods feesten; inleiding

In de bijbel lezen we over Gods feesten, die Hij instelt in Leviticus 23. Hij geeft Zijn feesten in bewaring aan het joodse volk. Zoals je kon lezen in mijn blog over sabbat vieren, geloof ik dat Zijn wetten en geboden goed voor ons zijn. Wij mogen ons aansluiten (ingeënt worden op) Zijn volk en samen met hen de God van Abraham, Isaak en Jakob dienen. In alle nederigheid en diversiteit Hem eren en aanbidden op de manier die Hij aangeeft. 

Wij proberen hier in ons gezin vorm aan te geven, en zijn vooral bezig om te kijken wat de bijbel ons leert over het vieren van Zijn feesten. Over de invulling van de sabbat en de feesten staat verrassend weinig. Er staan wat richtlijnen over de heilige samenkomst, en een aantal verboden over wat niet te doen op sabbat. Natuurlijk hebben we een prachtig voorbeeld aan het joodse volk, en de manieren en tradities die zij hebben omtrent het vieren van de feesten. Dit geeft een mooi handvat en veel inspiratie. Die tradities zien wij voor onszelf niet als leidend. We vinden het als gezin dan ook erg leuk om zelf onze weg hierin te vinden, en manieren te zoeken waarop wij Zijn feesten kunnen vieren en Hem blij kunnen maken. 

Voordat we gaan beginnen is het wel handig om even een kader te hebben. Er is een heleboel over te zeggen dus ik probeer het kort maar krachtig te houden ;). Ten eerste is daar de kalender. Volgens de gregoriaanse jaartelling leven we in het jaar 2013, geteld vanaf het geboortejaar van Jezus. Volgens de joodse jaartelling leven we in het jaar 5772, geteld vanaf de schepping. Een joods jaar heeft ook 12 maanden en telt 354 dagen (elke 2 a 3 jaar is er een schrikkelmaand om het verschil goed te maken). Een nieuwe maand begint bij het verschijnen van een nieuwe maan. Deze maanden lopen ongelijk met de gregoriaanse maanden, waardoor Zijn Feesten elk jaar op een andere gregoriaanse datum valt. Er zijn binnen het jodendom verschillende stromingen (scholen) die verschillende opvattingen hebben over de kalender.

In totaal zijn er 8 feesten. 1 wekelijks feest en 7 jaarlijks terugkerende feesten. Er zit een hele duidelijke cyclus in de feesten. Het eerste feest is natuurlijk de sabbat, deze valt dus op de zevende dag van de week (de zaterdag). Verder kunnen we een splitsing maken tussen voorjaarsfeesten en najaarsfeesten. Er zijn 3 voorjaarsfeesten, namelijk Pesach, Ongezuurde brodenfeest en Wekenfeest. Er zijn 4 najaarsfeesten; Bazuinendag, Grote Verzoendag, Loofhuttenfeest en de Achtste dag. Elk feest heeft een natuurlijk laag, een geestelijke laag en een profetische laag. Het mooie is dat, in de cyclus van de feesten, het heilsplan van God met Zijn wereld besloten ligt. Wat een liefde en vernuft blijkt daaruit! Vanaf het moment dat Hij de zon, maan en sterren schiep als teken aan de hemel voor Zijn feestdagen was Hij al bezig het hele bestaan van de mens en de wereld voor te bereiden op Zijn Goddelijke cyclus!

De aankomende tijd wil ik jullie meenemen door de bijbel, door de joodse tradities, onze tradities en tips over hoe je met je gezin vorm kunt geven aan deze feesten. Ik hoop dat je meer zult ontdekken van de feestelijke kant van God, en Zijn verlangen om Hem speciaal te ontmoeten op Zijn hoogtijdagen.

Ik vier de sabbat omdat.....

• Ik geloof in God, de schepper van hemel en aarde. Ik volg Zijn voorbeeld en rust op de sabbat. Genesis 2:2-3:  ''Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk, dat God SCHEPPENDE tot stand had gebracht.''
• Ik geloof in Zijn Zoon Jezus (Yeshua). Ik volg Zijn voorbeeld en eer de sabbatdag. Lukas 4:16: ''En Hij kwam te Nazaret, waar Hij opgevoed was, en Hij [Jezus] ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen.'' 
• Ik wil God gehoorzamen, en in Zijn woord draagt Hij mij op de sabbat te onderhouden: Exodus 20: 8: ''Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt;'' Deuteronomium 5: 12: onderhoud de sabbatdag, dat gij die heiligt, zoals de Here, uw God, u geboden heeft.''
• Ik in de bijbel lees dat God deze dag zegent en heiligt, er zit dus een speciale zegen op de sabbatdag. Genesis 2: 3: ''En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft.
• Ik in Gods Woord lees dat de sabbat niet alleen voor het joodse volk is, maar ook voor de 'heidenen'. Jesaja 56: 3, 6-7: ''Laat de vreemdeling die zich bij de HEERE gevoegd heeft, niet zeggen: De HEERE heeft mij geheel en al van Zijn volk gescheiden;  En de vreemdelingen die zich bij de HEERE voegen om Hem te dienen en om de Naam van de HEERE lief te hebben,om Hem tot dienaren te zijn; allen die de sabbat in acht nemen, zodat zij hem niet ontheiligen,en die aan Mijn verbond vasthouden: hen zal Ik ook brengen naar Mijn heilige berg, en Ik zal hen verblijden in Mijn huis van gebed.''
• Jezus in de bijbel NIET zegt dat Gods leefregels zijn afgeschaft, dus dat deze regels nog steeds gelden en goed voor ons zijn: ''Denk niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen; Ik ben niet gekomen om die af te schaffen, maar te vervullen. Want, voorwaar, Ik zeg u:  Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota of één tittel van de Wet voorbijgaan, totdat het alles geschied is. Wie dan een van deze geringste geboden afschaft en de mensen zo onderwijst, zal de geringste genoemd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar wie ze doet en onderwijst, die zal groot genoemd worden in het Koninkrijk der hemelen.''
• Ik in de bijbel lees dat de eerste gemeenten ook samen sabbat vierde: 
• Ik in de bijbel lees dat we in de toekomst ook met elkaar sabbat zullen gaan vieren en samen zullen komen: Jesaja 66: 2 : ''En het zal geschieden dat van nieuwemaan tot nieuwemaan en van sabbat tot sabbat alle vlees zal komen om zich neer te buigen voor Mijn aangezicht, zegt de HEERE.'' 
• Ik vier de sabbat omdat er in het boek Openbaringen nog extra benadrukt word hoe belangrijk het is om Gods geboden te onderhouden: Openbaringen 22: 12-14  ''En zie, Ik kom spoedig en Mijn loon is bij Mij  om aan ieder te vergelden zoals zijn werk zal zijn. Ik ben de Alfa, en de Omega, het Begin en het Einde,  de Eerste en de Laatste. Zalig zijn zij die Zijn geboden doen, zodat zij recht mogen hebben op de Boom des levens, en opdat zij door de poorten de stad mogen binnengaan.'' Openbaring 14: 2 : '''Hier blijkt de volharding der heiligen, die de geboden Gods en het geloof in Jezus bewaren.”

Alles bij elkaar opgeteld bleef er voor mij, vanuit Gods Woord en overtuigd door Zijn Geest, geen andere keus over om de sabbat apart te zetten en deze dag te gebruiken om uit te rusten en goed te doen. Let op, ik veroordeel niemand en ik nodig je zeker uit om dit verder te onderzoeken. 

God gehoorzamen maakt je niet op korte termijn gelukkig....

Tussen de dagelijkse klussen door neem ik tijd om te mijmeren. Hoe kun je Godcentrische leven was de vraag. Mijn gedachten gaan naar de gebeurtenissen van deze week. Ik merk dat ik steeds meer geconfronteerd word met ons ''anders zijn''. De manieren en redenen waarom wij dingen juist wel of niet doen zijn voor veel mensen onbegrijpelijk.

• Waarom gaat je zoon niet naar het schoolfeest op vrijdagavond?
• Waarom eten jouw kinderen zoveel snoepjes niet?
• Waarom hebben jullie telkens vrij op dagen dat niemand vrij heeft?
• Waarom ben je tegen tovenarij, dat is toch onschuldig?
• Waarom zijn jullie zo streng tegen jullie kinderen?

Als ik nadenk over de antwoorden op deze vragen kom ik tot de conclusie dat er eigenlijk maar een antwoord is! En dat is: God. 

God heeft mij meegenomen op een reis. Deze reis begon bijna 29 jaar geleden toen ik geboren werd. Door ontmoetingen, boeken en  verhalen van anderen leerde ik dingen. Ik leerde om mijn eigen theologische bril af te zetten, om mijn eigen mening over wat er in de bijbel staat even in de koelkast te parkeren en te kijken naar wat Hij zegt. Om verder te durven kijken dan wat ik altijd geleerd en geloofd heb. Om los te laten wat IK WIL dat er staat. En toen las ik dingen in de bijbel die ik niet wilde lezen. Over feesten waar ik nog nooit van had gehoord, over volken, beloftes, wat God verlangt. Over wat zonde nu eigenlijk echt is, over wat ware eredienst is. Over Zijn volk, de rol van de kerk en waar God echt een afschuw van heeft. 

God zette alles keurig voor mij op een rijtje in Zijn Woord. En ik kon er niet onderuit, het was kiezen of delen. En bij God is het toch wel zwart wit. Kiezen om te doen wat Hij wil, en niet wat ik wil. En dat doet soms pijn. Ik ben niet perfect, ik heb ook niet alles al uitgevonden. Jezelf afleggen is niet leuk. Anders zijn dan iedereen is niet leuk. God gehoorzamen maakt je niet op korte termijn gelukkig. Maar het maakt Hem wel blij.

Dus. Godcentrische leven is leven zoals HIJ het wil en niet zoals IK het wil. Het is een keuze, eentje die je dagelijks (soms uurlijks of per minuut) opnieuw maakt. Met vallen en opstaan, door Zijn genade, tijdens de reis die 29 jaar geleden begonnen is en welke waarschijnlijk tot in de eeuwigheid door zal gaan (mijzelf kennende ;))!

Volgende keer meer over hoe ik hier met onze kinderen mee omga.